วันผึ้งโลก คืออะไร
วันผึ้งโลก (World Bee Day) ถูกจัดขึ้นทั่วโลกในวันที่ 20 พฤษภาคมของทุกปี โดยแต่ละประเทศจะจัดกิจกรรมเพื่อให้ความรู้แก่ประชาชนเกี่ยวกับความสำคัญของผึ้งและการเลี้ยงผึ้ง มีการเน้นเป็นพิเศษเกี่ยวกับบทบาทของผึ้งในฐานะผู้ผสมเกสรและวิธีที่พวกมันช่วยฟื้นฟูป่าไม้ และเนื่องจากประชากรผึ้งกำลังถูกคุกคาม การจัดกิจกรรมวันผึ้งโลกจึงเน้นถึงการปกป้องผึ้งและแมลงผสมเกสรอื่นๆ ซึ่งปัจจุบันในหลาย ๆ ประเทศได้ให้ความสำคัญและจัดให้มีกิจกรรมต่าง ๆ โดยการมีส่วนร่วมทั้งรัฐบาล หน่วยงานราชการ ประชาชนและนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทั่วโลก
เพื่อปกป้องผึ้งและแมลงผสมเกสรอื่น ๆ ที่กำลังเผชิญกับภัยคุกคามทำให้จำนวนประชากรมีแนวโน้มลดลงจนเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ สมาคมผู้เลี้ยงผึ้งแห่งประเทศสาธารณรัฐสโลวีเนียจึงได้เปิดตัวแคมเปญขึ้นในปี พ.ศ. 2557 โดยเรียกร้องให้วันที่ 20 พฤษภาคมเป็นวันผึ้งโลก ความคิดริเริ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลสาธารณรัฐสโลวีเนีย ในปี พ.ศ. 2558 ความคิดริเริ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจากองค์กรผู้เลี้ยงผึ้งนานาชาติที่ใหญ่ที่สุดอย่าง Apimondia นอกจากนี้กระทรวงเกษตร ป่าไม้ และอาหารของสโลวีเนียได้เดินทางไปทั่วโลกพร้อมกับจัดกิจกรรมที่เรียกว่า Bee World รวมถึงการจัดการประชุมกับผู้แทนของประเทศอื่น ๆ และองค์กรระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับโครงการด้านสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ เพื่อประชาสัมพันธ์โครงการอย่างแข็งขัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2560 คณะกรรมการเศรษฐกิจและการเงินแห่งสหประชาชาติจึงมีมติประกาศให้วันที่ 20 พฤษภาคมเป็นวันผึ้งโลกขึ้น (โดยยึดตรงกับวันเกิดของ Anton Janša ผู้ที่บุกเบิกวงการเลี้ยงผึ้งสมัยใหม่ (modern apiculture) ตั้งแต่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18) มติดังกล่าวได้รับการสนับสนุนอย่างเป็นเอกฉันท์จากสมัชชาใหญ่แห่งองค์การสหประชาชาติ (United Nations: UN)
ทำไมเราต้องการนักผสมเกสร
ผักและผลไม้ที่เรารับประทานต้องอาศัยผึ้งและแมลงผสมเกสรโดยตรงทั้งนั้น แมลงผสมเกสรทำให้พืชป่ารวมทั้งพืชที่เป็นอาหารหลายชนิดสามารถแพร่พันธุ์ได้ (โดย 90% ของพืชดอกป่า และ 75% ของพืชอาหาร ขึ้นอยู่กับการมีอยู่ของแมลงเหล่านี้ในการช่วยผสมเกสร) โลกที่ปราศจากแมลงผสมเกสรจะเท่ากับโลกที่ปราศจากความหลากหลายทางอาหาร นอกจากนี้ผึ้งและแมลงผสมเกสรสามารถบ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ของป่าได้เมื่อความสมบูรณ์ของป่าเกิดการเปลี่ยนแปลงย่อมส่งผลกระทบต่อประชากรของผึ้งและแมลงผสมเกสร ดังนั้นพวกมันจึงทำหน้าที่เป็นยามสำหรับแจ้งเตือนเมื่อเกิดความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นโดยส่งสัญญาณถึงความสมบูรณ์ของระบบนิเวศให้มนุษย์อย่างเรารู้ตัวและสามารถเตรียมการป้องกันได้
แหล่งที่มา: องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (NSM)
